ความรักไม่มีเพศ(10)

” Fin” เล่นอินเตอร์เนตอยู่เกือบปี นัดเจอใครต่อใครไปหลายคน แต่ไม่เคยเจอคนที่ “ใช่”
รวมทั้งคนสำคัญคนนี้…ที่เขาได้เจอ…หลังจากที่คุยไอซีคิวกันอย่างถูกคออยู่เกือบเดือน

นี่เป็นครั้งแรก…ที่ ” Fin ” ไม่แสดงอาการตกหลุมรักทันทีที่พบหน้าให้ฉันเห็นแม้แต่น้อย
เขาเล่าอย่างเรียบ ๆ …ว่าคนคนนี้น่ารัก…คุยกับเขารู้เรื่อง…และดูเหมือนจะชอบเขา
แต่ทั้งบุคลิกหน้าตา…ไม่ได้ใกล้เคียงกับสเปคของคนที่เขาเคยชอบ ๆ มาเลย

คำว่า “ไม่ใช่สเปก” ทำให้ฉันผ่านความสนใจคนสำคัญคนนี้ไปในครั้งแรกที่ได้ฟัง
ก็เพื่อนฉันคนนี้ไม่เคยตกหลุมรักกับคนที่ไม่ใช่สเปกซักทีนี่นา…แล้วครั้งนี้…จะเป็นคนนี้ไปได้ยังไง

แต่แล้ว…สองอาทิตย์ต่อมา…ฉันก็ได้รับฟังเรื่องของคนคนนี้ซ้ำแล้วซ้ำอีก…หลายต่อหลายครั้ง

เขาดูมีความสุขทุกครั้งเมื่อเอ่ยชื่อของ “มีน”
ได้เล่าเรื่องของชายหนุ่มคนใหม่คนนี้ที่ดูเหมือนจะเข้ากับเขาได้ทุกอย่าง

ความรักครั้งนี้แตกต่างจากทุกครั้ง…แตกต่างเอามาก ๆ …จนฉันนึกไม่ถึง
ดูเหมือนบทเรียนจากความรักที่ผ่านมา..
จะทำให้ ” Fin ” เริ่มที่จะใช้เวลาเรียนรู้และตัดสินใจที่จะ “รัก”ใครซักคนนานขึ้น

เขาชอบมีน…ชอบมาก…และมีนก็ชอบเขามาก…
แต่ต่างคนต่างพยายามดึงความสัมพันธ์ให้ค่อยเป็นค่อยไป
เขาไม่อยาก “รัก” ถ้าไม่แน่ใจว่า “รัก”
และไม่อยากถลำใจไปเต็มที่…ถ้าไม่แน่ใจว่าจะคบกันได้รอดจริง ๆ

ความรักครั้งนี้ดูจริงจังซะเหลือเกิน…ในความรู้สึกฉัน…
ฉันเริ่มรู้สึกว่า…ครั้งนี้…อาจจะใช่ก็ได้ อาจจะเป็นคนคนนี้แหละที่เพื่อนของฉันรอคอยมาตลอดชีวิต

หนึ่งเดือนผ่านไป…ที่คนสองคนคบกัน คุยกัน เรียนรู้ซึ่งกันและกัน
มันอาจจะยังดูเร็วอยู่ดีในความรู้สึกของคนทั่วไป…แต่เมื่อเทียบกับที่ผ่าน ๆ มาสำหรับ ” Fin ”
เวลา…ที่เขาปล่อยให้ความสัมพันธ์ค่อย ๆ เริ่มต้น ค่อย ๆ เดินทางมาได้ขนาดนี้ ก็ถือว่ามากพอแล้ว

“เขาบอกว่าเขารักผม ทั้งที่ผมยังไม่ทันบอกเขาซักคำว่ารัก ผมบอกเขาว่าผมยังไม่แน่ใจว่าผมลืมติวได้รึยัง
เขาก็บอกว่าเขาเต็มใจจะรอ…เต็มใจจะอยู่ข้าง ๆ ผมไปเรื่อย ๆ จนกว่าผมจะรักเขามากกว่าที่เคยรักติว”

ฟังแล้วน้ำตารื้นอย่างช่วยไม่ได้…นี่คือสิ่งดี ๆ ที่ฉันเฝ้ารอให้เกิดขึ้นกับเพื่อนคนนี้
นี่คือ…ปาฏิหารย์…ที่ไม่มีใครเคยคิดว่าจะเกิดขึ้นกับ “เกย์” ที่เหมือนจะไม่เคยมีสิทธิ์หวังในความรัก

” ผมรักเขานะ ” คำพูดประโยคนี้…
ดูเหมือนจะซ้ำกับที่เคยได้ยินมา…แต่น้ำเสียงของคนพูดแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง
ไม่มีอารมณ์วาบหวาม…ไม่มีความหลง…
แต่เป็นความรู้สึก…เป็นความมั่นใจที่ผ่านการไตร่ตรองมาอย่างมีสติ
เขาใช้เวลาเรียนรู้ ซึมซับความรู้สึกดี ๆ ที่มีนมีให้
ซึมซับความเข้าใจความผูกพันระหว่างกันจนสามารถกลั่นทุกความรู้สึก
ออกมาเป็นคำคำนี้…คำดี ๆ ที่เรียกว่า “รัก ” ที่ไม่ใช่แค่อารมณ์ชั่ววูบที่ผ่านเข้ามาเหมือนทุกครั้ง

ใครบางคนที่เขาไม่เคยคิดว่ามีตัวตนอยู่โลกใบนี้…ปาฏิหารย์ที่ไม่เคยว่าจะปรากฏขึ้นในชีวิต
รักแท้…ที่เขาหยุดตามหามานานเกือบปี…ทุกอย่างปรากฏอยู่ตรงหน้า…อย่างไม่ทันตั้งตัว

เมื่อฉันได้พบมีน…ฉันรู้สึกดีกับคนคนนี้อย่างบอกไม่ถูก…
เขาดูจริงใจ น่ารัก ดูต่างจากคนอื่น ๆ ที่ “Fin” เคยคบมา
ฉันยิ้มให้เขา…แล้วก็ได้รับรอยยิ้มงดงามตอบกลับมา…เราสองคนคุยกันราวกับสนิทสนมกันมาก่อน
เพราะต่างคนต่างก็ได้ยินชื่อกันและกันมาจาก ” Fin” จนรู้จักอย่างละเอียดดีอยู่แล้ว

แน่นอน…ระหว่างที่เราสองคนคุยกัน…” Fin” ก็นั่งยิ้มอยู่ข้าง ๆ

เพื่อนคนอื่น ๆ ยังพูดมาเข้าหูตลอดเวลาว่า…คู่นี้คงคบกันได้ไม่เท่าไรหรอก
คนเจอกันในอินเตอร์เนต…มันจะเอาอะไรมาจริงจังกันได้…ก็แค่ความสัมพันธ์ฉาบฉวย..แค่เรื่องราวหลอกลวง
ขนาดผู้หญิงผู้ชายรักกันในอินเตอร์เนตยังยากที่จะคบกันรอด…แล้ว “เกย์” ล่ะ จะคบกันรอดได้ยังไง

แต่ฉันไม่เชื่อ…เหมือนที่ ” Fin ” เองก็ไม่เชื่อคำพูดที่เพื่อนพากันทำนาย
บางอย่าง..ก็ต้องอาศัยเวลาพิสูจน์…โดยเฉพาะความรัก…ที่ต้องการเวลา…ที่จะพิสูจน์ให้ทุกสายตาได้มองเห็น

……………………………….

ความรักของ ” Fin” กับมีน…เดินทางผ่านเวลามากว่า 9 ปี
ตลอดเวลาของความรัก…มีเรื่องราวทั้งดีทั้งร้าย…เหมือนความรักของคู่อื่น ๆ เหมือนผู้หญิงผู้ชายปกติ

แต่ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น…สิ่งที่ฉันมักได้ยินจากปาก ” Fin”เสมอคือ
ผมรักเขานะ…แต่……………………………………..

ฉันได้แต่หัวเราะทุกครั้งที่พวกเขามีปัญหากัน
ก็มันไม่มีอะไรเลยนี่นา…นอกจากเรื่องเล็กน้อยไร้สาระประสาคนรักทั้งนั้น

“ก็คนมันเจอกันทุกวัน รักกันหวานจี๋ มันก็มีตีกันมั่งน่ะแหละ ใครมันจะคุยดีกันได้ทุกวัน”

เสียงถอนใจ…ดังมาอย่างปลดปลง…มีความรักมันเหนื่อยอย่างนี้เองนะ…เจ้าตัวบ่น
แต่พอเสียงโทรศัพท์มือถือดังขึ้น…ก็รีบวางสายจากฉันไปรับสายแฟนทันที

เรื่องสนุก ๆ ของเขาสองคนที่คนฟังสนุก แต่เจ้าตัวเซ็งมีมากมาย
เรื่องซึ้ง ๆ ที่เขาเก็บมาเล่าอย่างซึ้งใจในความรักของคนรักก็มีอีกหลายเรื่อง
เรื่องเบื่อ ๆ ที่มีมาบ่นได้ทุกวี่ทุกวัน…ไม่ว่าจะเป็นความเอาแต่ใจ
เอาแต่อารมณ์ของแต่ละคน…ก็กลายเป็นเหมือนเรื่องปกติ

ฉันฟังจนขำ…ขำจนเซ็ง…บางทีก็ดุ ๆ ไปทั้งคู่ว่า…อะไรจะมีเรื่องกันได้ทุกอาทิตย์
บอกเลิกกันไปไม่รู้กี่รอบ..แล้วก็กลับมาดีกันใหม่ ถ้าคนนี้ไม่ง้อ อีกคนก็หาเรื่องมาง้อเองจนได้

สิ่งดี ๆ เกิดขึ้นเสมอเมื่อเรามีความรัก…
หลายครั้งที่ชีวิต ” Fin “มีปัญหาทั้งเรื่องงาน เรื่องเพื่อนฝูง เรื่องครอบครัว…
ปัญหาที่เคยหนักจนทำเอาเขาแทบร้องไห้ ดูเหมือนจะผ่อนคลายไปเสมอเมื่อมีมีนอยู่ข้าง ๆ

ทั้งที่ปลอบไม่เป็น พูดคุยไม่เข้าใจ เพราะความแตกต่างในเรื่องงานและชีวิต
แต่แค่มีนเดินเข้ามากอดเขาไว้…และบอกเขาว่า…” Fin” ยังมีมีนนะ…และมีนจะไม่มีวันทิ้งไปไหน

แค่เพียงเท่านี้…ก็ทำให้ความทุกข์ทุกอย่างคลายลง…
ฉันถอนใจอย่างโล่งอกกับ…ความรักที่ลงตัวของเขาทั้งสอง
ความแตกต่างที่เติมเต็มกันได้…จนไม่มีมุมใดในหัวใจอีกแล้วที่ขาดหาย

เวลา…พิสูจน์ให้ใครต่อใครได้เห็นว่า “ความรักไม่มีเพศ”
และไม่แตกต่างเลยแม้แต่น้อยไม่ว่าจะเป็นสำหรับใคร
ไม่ว่าจะเกย์ ทอม ดี้ หรือคนปกติ…ขอแค่รักให้เป็น และรู้จักที่จะรัก…รู้จักที่จะให้กับคนที่เรารัก

แค่คนสองคนมีใจตรงกัน…และจริงจัง…ที่จะทะนุถถนอมความรักนั้นไว้ด้วยกัน
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ไม่ว่าจะมีปัญหากันซักแค่ไหน…ความรัก…ก็จะเดินทางผ่านอุปสรรคทุกอย่างไปได้เสมอ

“ผมรักติวนะ…นั่นคือความรักที่ผมเคยรู้สึก แล้วมีนก็ทำให้ผมรู้ว่า
ผมไม่ได้เป็นโรคจิตปฏิเสธความรักดี ๆ อย่างที่ผมเคยคิดว่าตัวเองเป็น
ผมไม่ได้รักเป้จริง ๆ น่ะแหละ สิ่งที่ผมรู้สึกกับเป้ ต่างจากที่ผมรู้สึกกับมีนทุกอย่าง
แต่ผมรักติวนะ ติวคือความรักที่เคยผ่านมา แต่มีนคือความรัก ที่เป็นความรักจริง ๆ
เขาทำให้ผมรู้สึกถึงความอบอุ่นในชีวิต รู้สึกว่าตัวเองไม่โดดเดี่ยวอีกต่อไปแล้ว
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ผมก็รู้ว่ามีนจะไม่มีวันทิ้งผม และผมก็ไม่มีวันที่จะปล่อยให้เขา
หายไปจากชีวิต เพราะผมไม่รู้จริง ๆว่า ถ้าผมไม่มีมีน ผมจะมีชีวิตอยู่ได้ยังไงต่อจากวันนี้…”

ถ้าจะเคยมีอะไรทำให้ฉันสั่นคลอนความเชื่อใน “รักแท้”
ความรักของคนคู่นี้…ก็ได้ช่วยประคับประคองจนความเชื่อนั้น…กลับมามั่นคงได้อีกครั้ง

“รักแท้” ไม่ได้ผ่านเข้ามาเมื่อเราติดตามค้นหา…
“รักแท้” ไม่ใช่เป็นแค่ความรักที่มีคนยื่นมาให้…
แต่คือความรัก…ที่คนสองคน…ต่างยินยอมพร้อมใจที่จะมอบให้กันความรู้สึกจากหัวใจ

” Fin ” อาจเคยตามหาความรัก…ต้องการความรักอย่างที่สุด
แต่ถึงจะขาดแคลนความรักขนาดไหน…เขาก็ยังคงมีสิทธิ์ที่จะเลือกความรักสำหรับตัวเอง
เขามีสิทธิ์ปฏิเสธ “ความรัก” จากคนที่ไม่ใช่ และเลือกที่จะรักคนที่ “ใช่ ” แม้คนคนนั้นจะไม่ได้รักเขา

ก็เหมือนคนปกติ…ที่ผ่านความรักมาหลายรูปแบบ
เรียนรู้ คบหากับผู้คนมาหลากหลาย…เจอทั้งที่ใช่ และไม่ใช่…สมหวัง ผิดหวัง
รักแล้วเลิก..เลิกแล้วรัก…อกหักซ้ำแล้วซ้ำอีก…กว่าจะเดินทางมาจนเจอจุดหมายที่แท้จริงของหัวใจ

สำหรับคนที่โชคดี…จุดหมายของเขาอาจอยู่ใกล้…และไขว่คว้า “รักแท้” มาได้ในเวลารวดเร็ว
แต่บางคน…อาจต้องตามหาทั้งชีวิต…อาจต้องเสี่ยงหลายต่อหลายครั้ง…กว่าจะได้เจอ

“ปาฏิหารย์ไม่เกิดขึ้นเพียงครั้งเดียว” ฉันยังคงเชื่ออย่างนั้น
ถ้าวันนี้…ปาฏิหารย์ครั้งแรก…ผ่านไปแล้ว…ก็จงเปิดหัวใจให้กับปาฏิหารย์ครั้งต่อไปที่อาจผ่านเข้ามา

แล้วคุณอาจจะพบว่า “คนที่คุณไม่คิดว่ามีตัวตนอยู่ในโลกนี้ ” ปรากฏอยู่ตรงหน้าคุณอย่างไม่ทันตั้งตัว และทำให้คุณได้รู้สึกถึงปาฏิหารย์ที่เปลี่ยนแปลงทั้งชีวิต
เหมือนที่ ” Fin ” ได้พบและได้รู้สึกอย่างเต็มเปี่ยมหัวใจในวันนี้

“ความรักไม่มีเพศ” …ไม่มีเงื่อนไข…ไม่มีข้อจำกัด
ไม่ว่าคุณจะอยู่ในเพศไหน จะเป็นเพศที่สังคมยอมรับหรือไม่
ขอแค่คุณรักให้เป็น…และพร้อมที่จะรักด้วยความรู้สึกทั้งหมดของหัวใจ
เต็มใจที่จะใช้เวลาทั้งชีวิต…ที่จะเรียนรู้ และผูกพันกับใครซักคน

คุณก็คงได้พบจุดหมาย…ได้พบรักแท้ของคุณ…ซักวัน…ไม่ว่าวันนั้นจะต้องรออีกยาวนานแค่ไหนก็ตาม

FATE DETERMINES WHO COMES INTO OUR LIVES,

THE HEART DETERMINES WHO STAYS………