การเดินทางครั้งสุดท้าย ของ Hlun solo
ฮลุน…ถึงประเทศไทยแล้ว
วันนี้…
คนที่ย่าเคยยืนรอหน้าบ้าน
คนที่ย่าเฝ้าถามว่า “เมื่อไหร่จะกลับมา”
คนที่เคยสัญญาว่าจะพาไปเที่ยวอีกหลายที่
กำลังจะกลับบ้าน…
แต่ครั้งนี้
ไม่ใช่การกลับมาพร้อมรอยยิ้ม
ไม่ใช่การกลับมาพร้อมของฝาก
ไม่ใช่การกลับมาเพื่อกอดย่า
ตั๋วใบสุดท้าย…ของ ฮลุน
คือ…ตั๋วที่พาเขากลับมา…
ให้ย่าได้กล่าวคำลาเป็นครั้งสุดท้าย
จาก…มือ…ที่ย่าจูงเดินไปขอข้าววัด…
กลายเป็นมือ…ที่จูงย่าไปขึ้นเครื่องบิน
พาย่าไปเห็น…ทะเลเป็นครั้งแรกในชีวิต
.
คำถามที่ย่าเคยเฝ้าถาม
“เครื่องบินเป็นยังไง… ทะเลเป็นยังไง…”
.
ฮลุน…ทำความฝันเล็ก ๆ ของย่าเป็นจริงแล้ว แต่เวลาแห่งความสุข…ของสองย่าหลานกลับสั้นเหลือเกิน
.
ฮลุนเกิดมาโดยแทบไม่มีต้นทุนชีวิต พ่อเสียชีวิตตั้งแต่ยังเด็ก แม่ขาดการติดต่อ เขาเติบโตภายใต้การเลี้ยงดูของ “คุณย่าสม” เพียงคนเดียว
.
ชีวิตในวัยเด็กยากลำบาก
.
ฮลุนทำงานทุกอย่าง…สู้…จนเรียนจบ
สะสมเงินเพื่อทำตามฝัน จนสามารถเปิดช่อง HalunSolo ถ่ายทอดเรื่องราวการเดินทางและการใช้ชีวิตด้วยรอยยิ้ม ความจริงใจ และแรงบันดาลใจ ทำให้มีผู้ติดตามนับแสนคน
.
ฮลุน…ออกเดินทางไกลไปกว่า 50 ประเทศ
ไม่ว่าจะข้ามโลกไปไกลแค่ไหน…
เขาไม่เคยลืมที่จะโทรส่งข่าวถึงย่า
.
แต่การเดินทางครั้งสุดท้าย…ที่จอร์เจีย
เขาไม่มีโอกาสส่งข่าวหาใครเลย
.
.
ชีวิตเปราะบาง…กว่าที่เราคิด
และการจากลา…ไม่เคยแจ้งเตือนใครก่อน
.
.
หากวันนี้…คนที่เรารักยังอยู่
อย่ารอให้พร้อมที่สุด
อย่ารอให้มีมากที่สุด
ทำอะไรเพื่อ…คนที่รักได้
ก็ทำเถอะ…ในวันที่ยังมีโอกาส
.
ขอให้ฮลุนเดินทางสู่ภพที่สงบ
และขอส่งกำลังใจให้คุณย่าสมเข้มแข็ง
ก้าวผ่านความโศกเศร้าครั้งนี้ให้ได้
.
แม้วันนี้ฮลุน…จะจากไป…
แต่ความรัก ความกตัญญู และรอยยิ้มที่ทั้งสองมอบให้กัน จะยังคงเป็นความทรงจำอันงดงาม…ตราบนานเท่านาน
.
.