::: หัดกอดตัวเองบ้าง :::
เป็นเรื่องธรรมดาของคนอ่อนไหวหัวใจอ่อนยวบอย่างเรา ที่จะถูกคนที่ชอบล้อเล่นกับความรู้สึกคนอื่นดึงไปเป็นของเล่นเพื่อระบายหรือถมปมด้อยในใจเขา — ใช่, คนมีปมในใจเท่านั้นแหละที่จะล้อเล่นกับความจริงใจของคนอื่น
แน่นอนว่าเราควบคุมเขาไม่ได้ แต่ที่เราทำได้แน่ๆ (แม้จะยาก) คือการดูแลความรู้สึกตัวเองให้ดี ถอยออกมาในระยะที่เราจะไม่หลงและหลุดเข้าไปตกอยู่ในกับดักนั้นอีก แล้วกอดตัวเองให้แน่นๆ, อาจจะไม่อุ่นเท่าอ้อมกอดเขา แต่เชื่อเถอะว่าอ้อมแขนเรามันจะไม่มีวันทรยศเจ้าของมันหรอก
บางทีการถอดใจและถอยออกมาก่อนมันก็ไม่ได้หมายความว่าเราแพ้หรอกนะ แต่มันคือความกล้าหาญอย่างหนึ่ง กล้าที่จะอยู่ให้ได้ด้วยตัวเอง เพื่อที่จะไม่ต้องหลงกลหรือไหลตามเกมของใคร แล้วออกมายืนในพื้นที่ที่เป็นของเรา, อย่างแท้จริง
ถ้าเราเคารพและเห็นคุณค่าในตัวเองมากพอ ไม่ว่าใครหน้าไหนก็ทำร้ายเราไม่ได้, เราต้องรู้จักให้เกียรติหัวใจตัวเองบ้างสิ
ถ้าเขาเห็นว่าเราเป็นของเล่น ก็จงเป็นของเล่นราคาแพงที่เขาไม่มีปัญญาซื้อ (พลอย เฌอมาลย์บอกมา 555)
เธอทำได้ ลองดูนะ, ฉันก็กำลังพยายาม
เครดิตภาพ: เพจทำเรื่องเล่นให้เป็นเรื่องใหญ่
